Daily Archives: June 10, 2013

Τουρκία 10η-11η μέρα: Στην Άγκυρα και στο Gazi κάθε βράδυ συγκρούσεις και καταστολή

BMaNzPbCMAM6bwB

 

Μπορεί η Ιστανμπούλ να είναι η ομορφότερη πόλη του κόσμου, καθώς η αστυνομία δεν επιτίθεται στο Gezi όμως σε άλλα μέρη γίνεται κάθε βράδυ χαμός. Στην Άγκυρα μόλις πριν λίγο και σήμερα, όπως και χθες ξεκίνησαν οι κρότου λάμψης και τα ΤΟΜΑ να κατευθύνονται προς τον κόσμο στην Κέννεντυ.

BMbbUfzCQAAz5s0

Στο Γκάζι επιτέθηκαν επίσης στα οδοφράγματα που έχει στήσει ο κόσμος.

Εχθές στα Άδανα ένας μπάτσος τραυμάτισε έναν άλλο κατα λάθος γιατί πυροβολούν με πλαστικές σφαίρες. Στη συνοικία Gazi  συνεχίστηκαν οι συγκρούσεις. Στην Άγκυρα οι συγκρούσεις είχαν επεκταθεί και στην πλατεία Kurtuluş.

Continue reading

Σαουδική Αραβία: Βίαιες διαδηλώσεις Ινδονήσιων εργατών

indonesian consulate_9

Από τον αστικό τύπο:

Ένταση επικράτησε στην Τζέντα κατά τη διαδήλωση Ινδονήσιων εργαζόμενων στη Σαουδική Αραβία, οι οποίοι διαμαρτύρονται για τη μεγάλη καθυστέρηση των διαδικασιών προκειμένου να πάρουν βίζα εξόδου από τη χώρα.
Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το προξενείο τους στη Τζέντα, έβαλαν φωτιές στον εξωτερικό χώρο και συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις ασφαλείας, όπως λένε αυτόπτες μάρτυρες.

«Οι εργαζόμενοι πετούσαν πέτρες και μπουκάλια στους αστυνομικούς, οι οποίοι πυροβόλησαν στον αέρα» δήλωσε αυτόπτης μάρτυρας που δεν θέλησε να κατονομαστεί.

Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας στη Τζέντα είπε ότι οι διαδηλωτές μπήκαν στο προξενείο, προκαλώντας την άτακτη φυγή των υπαλλήλων, ενώ υπήρξαν και μικροτραυματισμοί. Όπως ανέφερε ο ίδιος, οι διαδηλωτές τελικά διαλύθηκαν και η φωτιά στον εξωτερικό χώρο του προξενείου έσβησε.

Continue reading

Ruins: Chronicle of an HIV witch-hunt

A new documentary by radiobubble.gr

In May 2012, in the run-up to the general election, the Greek authorities rounded up hundreds of women from the streets of Athens. They made them take rapid tests for HIV. Those diagnosed positive were charged with prostitution and the intent to spread the virus. Their mug shots, names and personal details were published in the media.
They were imprisoned. And they became unwitting pawns in a political game by a system hungry for scapegoats.

Directed by Zoe Mavroudi, Ruins features exclusive interviews with two of the women, two of their mothers, lawyers, journalists, doctors and activists, who campaigned for the women’s release.

Ruins is in the final stages of editing and will be released in September 2013. It is the first feature-length documentary produced by radiobubble’s team of volunteer citizen journalists.

Τουρκία: Οι γυναίκες στην εξέγερση

exclsuive head

“Είμαστε οι γυναίκες που ο Ερντογάν θα προτιμούσε να μένουν σπίτι…”

Οι γυναίκες στην εξέγερση γράφουν συνθήματα: “Ο έρωτας των ανδρών σκοτώνει 3 γυναίκες την ημέρα! Εξεγειρόμαστε!” και “δικό μας το σώμα, δική μας η δουλειά, δική μας  η ταυτότητα, δικά μας!”. Οι γυναίκες σβήνουν τα σεξιστικά συνθήματα που γράφονται στους τοίχους, αγωνίζονται να σταματήσουν τα εγκλήματα “τιμής” που έχουν αυξηθεί 14 φορές τα τελευταία 10 χρόνια, απαιτούν να μην περάσει ο νόμος για τις εκτρώσεις. Οι γυναίκες ειρωνεύονται τον Ερντογάν που απαιτεί από αυτές να κάνουν τρία παιδιά η κάθε μία για να έχει άφθονη εργασιακή δύναμη το κεφάλαιο να εκμεταλλεύεται:” Θα ήθελε να κάνουμε τρία παιδιά, που θα είναι σαν κι εμάς”; “Ίσως ασυνείδητα καταλαβαίνουμε ότι η επίθεση στα δικά μας δικαιώματα έπεται και φοβόμαστε την κυβέρνηση γι’αυτό, είπε η Begun, ίσως γι’αυτό ειμαστε τόσες πολλές στο δρόμο. Αυτοί (η κυβέρνηση) θέλει να μένουν οι γυναίκες σπίτι, να μην είναι ορατές στη δημόσια ζωή”. Η Ertek λέει: “Οι γυναίκες που έρχονται εδώ, ίσως είναι οι πιο ελεύθερες στην Τουρκία. Οι άλλες δεν μπορούν να έρθουν”.

Οι γυναίκες έξω από το σπίτι, στον αγώνα αμφισβητούν τον κοινωνικό τους ρόλο και την ανδρική κυριαρχία. Στέκονται σε ομάδες στα πεζοδρόμια πίνοντας μπίρες και τραγουδούν δυνατά. Οι περαστικοί στέκονται μπροστά σ’αυτό το πρωτόγνωρο θέαμα …

 

Everyday I’m Çapuling!: Brief report from Τaksim square

Istanbul srotests continue

Αυτό που εκπλήσσει στην κατάληψη του Gezi και στις μαζικές συγκεντρώσεις στην πλατεία Taskim είναι η απόλυτη απουσία των μεγάλων συνελεύσεων, των ανοιχτών συζητήσεων, όλων των μορφών συλλογικής λήψης αποφάσεων που κυριάρχησαν σε άλλα λαϊκά κινήματα τα τελευταία χρόνια. Εδώ, η αυθόρμητη οργάνωση είναι πλήρης, χωρίς κανείς να έχει πραγματικά ιδέα για το τι συμβαίνει συνολικά, καθιστώντας αδύνατο τον έλεγχο της κατάστασης, ή τον εκδημοκρατισμό των αποφάσεων με επίσημες διαδικασίες και έμπειρους ειδικούς των διαδικασιών αυτών. Εκατοντάδες μικρο-ομάδων και χιλιάδες άτομα προσφέρονται εθελοντικά για να φέρουν φαγητό, να κάνουν ιατρικό έργο, να καθαρίσουν το χώρο, να κάνουν περιπολίες στα οδοφράγματα, να διανείμουν νερό, αλλά όλα αυτά δεν οργανώνονται ή συντονίζονται κεντρικά. Υποτίθεται ότι υπάρχουν διαπραγματεύσεις σε εξέλιξη μεταξύ κάποιων ομάδων από την κατάληψη και την κυβέρνηση, αλλά το να αποκαλούνται αυτές οι ομάδες «εκπρόσωποι» του κινήματος είναι γελοίο, και οι συμμετέχοντες σ’αυτές το ξέρουν, γι’αυτό και δεν διεκδικούν να μιλήσουν στο όνομα όλων αυτών που βρίσκονται στο Gezi και την Ταξίμ. Η κυβέρνηση θέλει να φύγουν τα οδοφράγματα, να καθαρίσει η πλατεία, και να ηρεμήσει το πάρκο. Οι αρχικοί διοργανωτές της κατάληψης του πάρκου δεν θέλουν την καταστροφή του πάρκου, ζητούν να μη γίνει κανένα έργο mega-ανάπτυξης, και απαιτούν την υποχώρηση της κυβέρνησης. Αλλά τι θέλουν οι δεκάδες χιλιάδες σε όλη τη χώρα; Τι θέλουν οι εκατοντάδες χιλιάδες, ίσως και εκατομμύρια που συρρέουν στην Κωνσταντινούπολη καθημερινά; Κάτι περισσότερο από μια μεταρρύθμιση, κάτι λιγότερο από μια επανάσταση, κάτι στο ενδιάμεσο που δεν ξέρουμε ακόμη πώς να το ονομάσουμε.

Ολόκληρη η “αναφορά” (στα αγγλικά):

“Everyday I’m Çapuling!”  reads the banners all over Gezi Parkl, having become the unofficial slogan of the uprising. Çapulcu  is what Prime Minister Erdogan called the demonstrators, meaning ‘looters’, hooligans, slackers. Accepting the challenge, the people have embraced the word, adding it to signs, shirts, graffiti, barricades, masks, buses. Everyone tells us how funny the slogans are; one barricade is spray painted with “Look how beautiful this barricade is.” Erdogan recently suggested that all women should have at least three children to support the great Turkish nation. So one of the chants blasted during the rally responded with: Do you want three children like us? The humor catches everyone off guard, especially the government, who have amped up the repression in Ankara, Izmir and other poor parts of Istanbul. But the mocking, jokes, and satire doesn’t stop, creating a complex language of resistance mixed with self-reflection that elevates the critiques to a whole new level of vitriol.