Ερντογάν: Φύγετε, θα μπει η αστυνομία, Moody’s: Προσέξτε θα φύγουν οι επενδυτές!

Η αστυνομία απειλεί ότι θα επέμβει και θα “καθαρίσει” εντελώς το πάρκο Gezi: “Μάνες και πατέρες πάρτε τα παιδιά σας από το πάρκο, η υπομονή μου τελείωσε. Θα απαντήσουμε με γροθιά στη γροθιά”, είπε ο Κύριος Ερντογάν. Λογικό αποτέλεσμα είναι η “ανθρώπινη αλυσίδα των μανάδων”:

BMqOJOACUAAeAHb

 

Την ίδια ώρα η Moody’s δηλώνει ότι “οι διαδηλώσεις στην Κωνσταντινούπολη απειλούν τα σχέδιά της για μόχλευση των περιουσιακών της στοιχείων και αν συνεχιστούν και ενταθούν μπορούν να υπονομεύσουν το φιλόδοξο σχέδιο ανάπτυξής της”.

«Καθαρά από την πιστωτική πλευρά, αυτό θα επηρεάσει αρνητικά την ικανότητα του δήμου να χρηματοδοτήσει από μόνος του τις μεγάλες επενδυτικές ανάγκες μέσω των πωλήσεων assets,» αναφέρει η Moody΄s.

Ο μητροπολιτικός δήμος της Κωνσταντινούπολη, ο οποίος παρέχει κεφάλαια για πολλά αναπτυξιακά έργα έχει αξιολόγηση Baa3 με σταθερό outlook από τη Moody΄s.

Οι συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες στα μεγάλα αναπτυξιακά έργα μπορούν μόνο να αποθαρρύνουν τις άμεσες ξένες επενδύσεις και να μειώσει την ελκυστικότητα των περιουσιακών στοιχείων της πόλης που είναι προς πώληση.

Η Moody΄s προσθέτει πως οι διαδηλώσεις θα έχουν πιθανότατα αρνητικές συνέπειες στην τουριστική βιομηχανία της Τουρκίας. Το 2012 η Κωνσταντινούπολη αντιστοιχούσε σε ποσοστό άνω του 25% στις αφίξεις τουριστών και στα έσοδα από τον τουρισμό έναντι 20% περίπου το 2010.

Το άρθρο αυτό λέει στη γλώσσα του κεφαλαίου πώς ένα βασικό συμπέρασμα για τη σύγχρονη κατάσταση της σχέσης του κεφαλαίου εκφράζεται (στην ειδική γλώσσα της συγκυρίας στην Τουρκία). Το συμπέρασμα αυτό συμπυκνώνεται ως εξής: η κοινωνική αναπαραγωγή της εργατικής τάξης γίνεται ολοένα και πιο εξαρτημένη από τη «διαχείριση κινδύνου» του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου (του κεφαλαίου…), δηλαδή, σε τελική ανάλυση από το κατά πόσο η εργατική τάξη θα κάτσει ήσυχη, θα αποδεχθεί την αναδιάρθρωση και δεν θα δημιουργήσει προβλήματα ρευστότητας. Με τον τρόπο του Μαρξ: «η ιδιάζουσα μορφή της συσσώρευσης χρηματικού κεφαλαίου […] ανάγεται σε συσσώρευση απαιτήσεων πάνω στην εργασία». (blaumachen #6, Για την τρέχουσα κρίση, την Ευρωζώνη και τους ταξικούς αγώνες στην Ελλάδα)